Mamma had een nieuwe vriend. Want pappa mocht niet meer van mamma bij ons wonen. Ze waren gescheiden. Ik vond dat niet leuk want ik wil met pappa en mamma in een huis wonen. Maar mamma zei dat het zo beter was tegen mij en mijn zusje Rosemarijn. Eerst deed Jaap, want zo heette die nieuwe vriend, heel aardig.

« Lees het verhaal van Marloes | Home | Lees het verhaal van Jaap »

Hij zoende mamma, wij kregen steeds cadeautjes. En toen zei hij dat hij bij ons wilde wonen. Ik vond dat toen wel goed. Pappa was geloof ik wel verdrietig toen ik het hem vertelde.

Ineens was die Jaap helemaal niet leuk. Hij was heel streng tegen ons en tegen mamma. Hij schreeuwde en zei dat als mamma niet zou luisteren dat hij ging slaan. Ik vond dat heel erg. Mamma mocht ook niet meer alleen boodschappen doen. Hij ging mamma slaan. Ik heb het zelf gezien en gehoord! Rosemarijn moest heel erg huilen en dat mocht ook niet van hem. Toen zijn we naar onze kamer gegaan en heb ik mijn zusje getroost.
Ik hoorde mamma heel hard gillen en later ook huilen. En het gebeurde steeds weer.

Ik durfde het niet op school te vertellen aan de juf of mijn vriendjes. Want ik was bang dat hij mij dan ook ging slaan. En hij had gezegd: als je dit ooit doorverteld, maak ik je poes dood. Rosemarijn en ik hadden een geheim. Toen hij mijn moeder weer een keer sloeg heb ik het aan opa verteld. Die ging de politie bellen en toen was ik nog banger! Jaap ging weg bij mamma maar hij kwam steeds terug. Dan hoorde ik hem schreeuwen en slaan tegen de deur. De deur maakte hij kapot en dan ging hij mamma uit bed halen. En dan hoorde ik hem weer schreeuwen en mamma weer huilen. Ik ging dan onder mijn bed liggen of bij Rosemarijn in bed. Het was net een eng monster, maar dan echt.

Ik vond het zielig voor mamma en ik wilde haar helpen. Als ik op school was wilde ik naar huis. Om te kijken of het wel goed ging met mamma. En met Manou, de poes. Op school vroeg de juf hoe het thuis ging. Ik wilde dan niet praten. Juf snapt het toch niet. Ik heb wel elke week met een heel aardige mevrouw gepraat. Die ging mij en Rosemarijn helpen zij ze. Mamma mocht een tijdje in een huis wonen met andere vrouwen. En wij mochten bij opa en oma logeren. Ik was bang dat hij daar ook weer zou komen en ons mee zou nemen. Of dat hij mamma ging doodmaken in dat andere huis. Pappa was ook heel lief voor ons. Maar niemand kon Jaap wegjagen.

De politie heeft 'm toen opgepakt. Nu mag hij niet meer in onze straat komen. Ik wil 'm nooit meer zien. Dat is moeilijk want ik denk nog steeds dat ik 'm soms op straat zie lopen. En ik droom ervan dat hij er weer is en mamma slaat. En onze poes Manou gaat schoppen. Ik praat er nog steeds over met Anna, die mevrouw die ons helpt. Ik wil ook in een ander huis wonen, volgend jaar gaan we verhuizen. Mamma wordt nu niet meer geslagen. Rosemarijn plast ineens weer in haar bed. Daar kan ze niks aan doen zegt mamma. En het gaat weer over. Als ik later groot ben ga ik mijn vrouw nooit slaan. En mijn kinderen ook niet.

« Lees het verhaal van Marloes | Home | Lees het verhaal van Jaap »